16.01.2016

Jak to jest być człowiekiem zajętym? Mieć co robić, spieszyć się, mieć plany, być zapracowanym i nie mieć ani trochę czasu dla siebie. Dołączam to do listy pytań jakie mam o zwyczajnym życiu i zwyczajnych ludziach.

Nie mam co robić, nic nie robić, marnuję czas, życie, powietrze, siebie. Już nawet nie łudzę się, że cokolwiek, ktokolwiek czy nawet ja sama jestem w stanie zmienić. Nie mam przyszłości, nie widzę jej, nie widzę tam siebie. Po prostu żyję z dnia na dzień i czekam na śmierć, na tym polega moja egzystencja. Tak, mam dość siebie i wszystkiego.

Czytam książki, oglądam seriale, jem i głupieję, na tym polega teraz moja codzienność. Dni nie różnią się od siebie, jestem od posiłku do posiłku, tak mija mi czas, leci, płynie koło mnie, świat się kręci, a ja stoję. Gorzej niż źle.

Jestem w zastoju, ani w lewo ani w prawo. Zamarzłam, zamieniłam się w kamień, ja dusza rozum i serce. Stan hibernacji. Nie chcę żyć. Chcę umrzeć. Odejść na zawsze. Niech świat zapomni o mnie na dobre.

Reklamy

Jedna myśl w temacie “16.01.2016

Odpowiedz mi.

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s