9.02.2016

Każdego dnia przekonuję się, że człowiek może upaść jeszcze niżej i czuć się jeszcze gorzej.

Rzygam sobą. Rzygam życiem. Rzygam światem.

Zatapiam się w książkach, muzyce i słodyczach. W zasadzie nie mam kontaktu ze światem zewnętrznym. Zero. Jestem sama w pokoju. Tutaj obumieram, dokańczam ten żywot. Przynajmniej chciałabym, aby to się teraz stało.

Bardzo bardzo chciałabym, aby koniec już dla mnie nadszedł.  I tak niczego nie mam, nikogo, nic na mnie nie czeka, nic się nie zmieni. Kiedyś się też łudziłam, teraz wiem. Nie chcę ani jednego oddechu więcej.

Reklamy

3 myśli w temacie “9.02.2016

Odpowiedz mi.

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s