13.03.2017 – Bez uczuć.

Życie bez emocji jest gównem. Jednym wielkim szambem i mówię to JA, bo od 22 lat żyję w takim świecie i nie znam innego stanu. Zero uczuć i emocji. TO jedna z głównych zasad wychowawczych moich „rodziców”. W ten sposób wyprodukowali mnie. Nie umiem nawiązać z kimś relacji, jakiejkolwiek, żadnej. Nawet polubić nie umiem. Nie jestem w stanie nienawidzić, bo nie umiem kochać, nikt nie może wzbudzić we mnie tego uczucia, poruszyć cokolwiek we mnie.

To wszystko to bujda, zamazywanie oczu, chowanie się i unikanie. To wszystko co tu piszę ma jedno podłoże, jedno źródło. Moja samotność, niedopasowanie, gówniane życie, brak ludzi dookoła, ucieczki w książki czy jedzenie. W książkach szukam tego, czego nie mam we własnym życiu. Tam ludzie żyją bardziej niż ja tutaj, przeżywają, czy to zakochanie czy pragnienie zemsty, czują.

A bez tego jest się meduzą, taki polipem. Jak ja. Więc czytajcie bloga i nie róbcie tego co ja. Nie bądźcie tacy jak ja. Uczcie się na mnie. I czujcie, nawet jeśli to negatywne odczucia.

Reklamy

Odpowiedz mi.

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s